دلخوشی

گاهی یه نفر را اونقدر دوست دارید که دیگه خودتون را فراموش میکنید

 البته طبق معمول عمر خوشی های روزگار کوتاهه

ولی با اینکه دیگه نمیبینیش ولی دلت خوشه که اون رفته پی زندگی و خوشبختیش 

گاهی خودتو اینطوری آروم میکنی که شاید تو لایقش نبودی و نمیتونستی خوشبخت اش کنی

قشنگی دوست داشتن واقعی اینه که با اینکه دیگه کنارت نیست ولی از خوشحال بودن اون تو هم خوشحال هستی و دلت خوشه که اون خوشبخت شده

اگه این حال را داشتی میتونی به خودت بقبولانی که واقعاً دوست اش داشتی بخاطر خودش و بس

نوشته شده توسط تنها در جمعه نهم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 7:1 موضوع | لینک ثابت